Auk metnaðarfullrar lagaumgjarðar eru það viðfangsefni stjórnvalda að halda uppi virku eftirliti með öryggi í umferðinni og bæta umhverfi vega með öruggari samgöngumannvirkjum og leitast þannig við að fækka alvarlegum afleiðingum umferðarslysa með öruggara vegakerfi. Framleiðendur bila kappkosta að gera þá eins örugga og hægt er. Með reglubundnum bifreiðaskoðunum er reynt að tryggja að bílarnir sem eru á vegum og götum standist lágmarks öryggiskröfur. En lang mesta ábyrgðin er í höndum ökumannanna þar sem mannleg mistök eru meginorsök umferðarslysa.

Í raun má segja að það sé sameiginleg ábyrgð allra þeirra sem eiga á einhvern hátt að koma að umferð á vegum, í eiginlegri og óeiginlegri merkingu, að stuðla að því komið verði í veg fyrir alvarleg umferðarslys og banaslys í umferðinni. Við berum ekki bara ábyrgð á okkur sjálfum. Umferðarlögin setja líka á okkar herðar ábyrgð á öðrum. Til dæmis megum við ekki fela manni sem er undir áhrifum ávana- og fíkniefna eða lyfja stjórn ökutækis. Þeir sem starfa á veitingahúsum hafa sérstaka tilkynningarskyldu samkvæmt lögunum. Í þeim segir að ,,þegar maður hefur neytt áfengis á veitingastað og veitingamaður eða starfsmenn hans vita eða hafa ástæðu til að ætla að hann sé stjórnandi ökutækis og að hann sé vegna áfengisneyslu ekki fær um að stjórna ökutækinu örugglega ber þeim að reyna að hindra hlutaðeigandi í því að aka ökutækinu með því m.a. að gera lögreglunni viðvart.“ Starfsfólk á bensínstöðvum hefur líka tilkynningarskyldu. Það má ekki ,,selja eða afhenda ökumanni vélknúins ökutækis eldsneyti eða annað sem þarf til aksturs ef hann er augljóslega undir áhrifum áfengis eða ávana- og fíkniefna. Afgreiðslumanni sem veit eða hefur ástæðu til að ætla að ökumaður ætli að aka ökutækinu er skylt að reyna að koma í veg fyrir brotið með því m.a. að gera lögreglunni viðvart.“