Til þess að tryggja umferðaröryggi þurfum við sárlega á dómgreind okkar að halda. Hún getur skipt sköpum um líf og dauða. Við þurfum vissulega á ýmsum hæfileikum líkamans að halda, svo sem viðbragðsflýti og góðri sjón en dómgreindarlaus ökumaður er stórhættulegur. Ef við hugsum okkur að aðdragandi umferðarslyss sem rekja má til ölvunar felist í nokkrum skrefum eða þáttum þá er dómgreindin fyrsta skrefið í því ferli. Það er ákvörðunin um að aka ölvaður. Um leið og sú ákvörðun er tekin (dómgreindarleysið) skapast hættan af færnisskerðingunni sem áfengið veldur. Þar á meðal að koma skilaboðum um viðbrögð til vöðvanna. Það hlutverk er í höndum taugaþráðanna. Til að tryggja öruggan flutning óbrenglaðra boða þurfa þeir að vinna hratt og örugglega í trausti þess að viðtakandinn, vöðvarnir, taki við þeim af festu og bregðist skjótt við svo að afstýra megi yfirvofandi slysi og koma í veg fyrir þær mannlegu hörmungar sem umferðarslys eru. Alla þessa færni skerðir áfengið.
Þegar byrjað er að drekka fer dómgreindin að láta undan. Þess vegna þurfum við að vera harðákveðin í því að aka aldrei ölvuð, alveg sama hvað kemur upp á. Hafa það sem fasta reglu sem við förum ekki að sveigja til eftir að hafa neytt áfengis og dómgreindin farin að klikka. Að öllu jöfnu tökum við ákvarðanir að athuguðu máli og viljum að þær skili okkur einhverju góðu og jákvæðu. Ákvörðun sem tekin er í hugsunarleysi en leiðir ekki til slæmrar niðurstöðu byggist fyrst og fremst á heppni en er ekki sönnun þess að þannig sé gott að taka ákvarðanir. Dæmi um þetta er þegar einhver ekur ölvaður án þess að nokkuð fari úrskeiðis. Þá getur verið freistandi að álykta sem svo að hættan sé kannski eftir allt ekki eins mikil og áður var haldið eða og mikið gert úr henni. Það er stórhættulegt hugarfar eða öllu heldur dómgreindarleysi. Við þurfum ekki fleiri slasaða eða látna til þess eins að sannreyna það sem nú þegar liggur fyrir. Sá sem einu sinni ekur ölvaður þarf að hugsa alvarlega sinn gang og ábyrgð sína. Sú ábyrgð er líka hjá okkur hinum, að minna viðkomandi á áhættuna. Við berum öll ábyrgð að því leyti.

