Það er margt sem gera má til að minnka hættuna á að aka undir áhrifum áfengis. Í fyrsta lagi þurfum við að hafa mjög skýra og ófrávíkjanlega reglu um áfengi og akstur – að aka aldrei undir áhrifum. Ekki einu sinni smá áhrifum. Við getum gert ýmislegt til þess að hjálpa okkur við að fylgja þeirra reglu eftir og dregur úr líkunum á því að við brjótum hana:

• Ef þú ætlar að drekka, vertu búin/n að taka afstöðu fyrirfram að þú ætlir ekki að keyra. Með því að innprenta það í heilann verða til fleiri varnarmúrar í heilanum sem reyna að stöðva þig undir áhrifum.
• Ef þú veist að þú ætlar að drekka, er gott láta annan sem ætlar ekki að drekka hafa bíllykilinn fyrirfram ef hugmyndin er að fara á bílnum.
• Þá er góð hugmynd að skilja bílinn eftir heima svo freistingin að keyra heim undir áhrifum sé ekki fyrir hendi þegar „ballið er búið“.
• Við fréttum af einum sem frysti bíllyklana (myndi varla ganga með lykla með fjarstýringu) og þannig gat hann ekki nálgast lyklana auðveldlega þegar heim var komið.
• Komdu þér upp góðri leið til að lenda ekki í þeirri stöðu að láta freistast eftir neyslu áfengra drykkja.

Flestir vita að það er hættulegt aka undir áhrifum áfengis. Þrátt fyrir það dugar það ekki alltaf og fólk finnur sér ástæður (eða afsakanir) sem eiga að réttlæta áhættuna sem fylgir því. Dæmi um slíkar ástæður eru:

• Ég þarf að nota bílinn á morgun.
• Ég er örugglega undir mörkunum.
• Lögreglan mun örugglega ekki stoppa minn bíl.
• Vinirnir mana mig til að gera það og þrýstingurinn er óþægilega mikill.
• Ég tel mig vera betri ökumann eftir smá áfengisdrykkju.
• Það er svo dýrt að taka leigubíl.
• Ég bý á þannig stað að hvorki strætó né leigubíll er tiltækur.
• Þetta er nú svo stutt vegalengd.
• Það er rigning og leiðinlegt að bíla eftir leigubíl.
• Kærastinn/kærastan þarf að komast heim.