Áfengi veldur vímu og hvetur menn til frekari drykkju. Við stöðuga drykkju fara menn að þola áfengi betur, verða líkamlega háðir því og þegar þrálátri drykkju er hætt koma fram fráhvarfseinkenni sem geta verið lífshættuleg.

Þekking manna á áhrifum áfengis á heilann hefur aukist hröðum skrefum á síðustu tveimur áratugum og með því hefur skilningur aukist á áfengisfíkn, viðhorf til hennar breyst og vonir glæðst um ný lyf til áfengislækninga.

Áfengi hefur vel þekkta róandi verkun á heilann og hegðunina þó að í litlum skömmtum geti það örvað menn og gert þá málglaðari.

Áhrif áfengis eru almenn róandi verkun sem er sívaxandi eftir áfengismagninu að svefni í dá og til dauða.

Þannig er venjulegur maður góðglaður og málgefinn við áfengismagn sem er um 0,05 % í blóði og hömluminni en venjulega. Við áfengismagn frá 0,05%-0,1% kemur róandi verkunin fram og einstaklingurinn fer að slaga, er seinni að bregðast við og á erfitt með að einbeita sér.

Við áfengismagn frá 0,1% til 0,2% verða menn þvöglumæltir og fram kemur vaxandi truflun á hreyfingum og meðvitundarástandi.

Við hærra áfengismagn deyja menn áfengisdauða og svefninn verður stöðugt dýpri þar til hætta er á að öndunin lamist við áfengismagn sem er um 0,5%