Unglingsárin eru tímabil mikilla breytinga, bæði líkamlegra og sálrænna. Eitt af aðalverkefnum unglingsáranna er uppbygging sjálfsmyndarinnar. Sjálfsmynd er sú mynd sem við höfum af sjálfum okkur og hvernig við metum sjálf okkur og eigin hæfni. Sjálfsmyndin þróast í nokkrum áföngum á lífsleiðinni og mótast af reynslu hvers og eins einstaklings. Eftir því sem við eldumst förum við að bera okkur meira saman við jafnaldra og álit þeirra fer að hafa meiri áhrif á sjálfsmyndina en áður. Þetta er vitaskuld fullkomlega eðlilegt en þessu fylgja nokkrar ,,aukaverkanir“ sem gott er að þekkja og skilja.

Það er mögulegt að álit jafnaldranna og félaganna skipti okkur svo miklu máli að við hættum að treysta á eigin dómgreind, eða jafnvel að við ýtum henni til hliðar til þess að ,,þóknast“ því sem við teljum félagana vilja eða meina. Þessi tilhneiging gengur undir ýmsum nöfnum, svo sem áhrifagirni eða ósjálfstæði og stundum er talað um að við gerum eitt og annað til þess að ganga í augun á öðrum. Það getur verið varasamt ef þetta gengur of langt, til dæmis í umferðinni.

Þegar vinir eru saman í bíl og hafa það skemmtilegt myndast stundum sú stemming að bílstjórinn er manaður til að aka með ákveðnum hætti, oft að taka einhverja áhættu, fara framúr, sjá hvað bíllinn kemst hratt, eða jafnvel að aka eftir að hafa neytt áfengis.

Það getur verið mjög erfitt fyrir ökumanninn að standa einn gegn vinum í þessari stöðu. Þá getur verið freistandi að láta undan til þess hugsanlega að vekja hrifningu félaganna. Það getur aukið á þrýstinginn ef margir eru í bílnum. Rannsóknir hafa sýnt að farþegafjöldi í bílum þar sem ungir ökumenn eru undir stýri hefur áhrif á slysahættu. Það er, því fleiri farþegar, þeim mun meiri hætta á slysum. Þeir sem eru eldri láta síður svona þrýsting hafa áhrif á sig og reynslan hefur líka kennt þeim að ökutæki eru ekki leikföng og að stjórnun ökutækis er verkefni sem krefst ábyrgðar og skynsemi.

Það flækir málið varðandi hópþrýsting að enginn vill viðurkenna að hann/hún láti undan hópþrýstingi. Svo er líka hitt að oftast gerum við þetta ómeðvitað og sannfærum okkur sjálf og aðra um að utanaðkomandi þrýstingur hafi engin áhrif á það sem við gerum.

Ungir ökumenn vita, eins og allir aðrir, að ölvun skerðir ökuhæfni og að akstur og áfengisneysla fer aldrei saman. Við þær aðstæður sem lýst er hér að framan getur þessi þekking samt ,,gleymst“. Til dæmis ef farþegarnir eru að drekka áfengi og þrýsta á ökumanninn unga til þess að gera það sama, vera með í gleðskapnum. Þá getur reynt á sjálfstæði og ábyrgð ökumannsins. Annað dæmi gæti verið að setjast ölvaður undir stýri vegna þess að félagana, og mann sjálfan, vantar bílstjóra. Þá getur stundum verið erfitt að standa á sínu og neita staðfastlega. Þess vegna þurfa allir, bæði bílstjóri og farþegar, að standa saman í því að koma í veg fyrir ölvunarakstur og aðra áhættuhegðun í umferðinni.