
Áfengi skaðar heila sem er að þroskast. Heilinn er ekki fullþroska fyrr en við tuttugu ára aldur. Því yngri sem unglingar eru þegar þeir byrja að neyta áfengis og því meira magn sem þeir drekka, því verri áhrif hefur áfengisneyslan á heila þeirra. Þroskatími heilans fram að tvítugu er afar mikilvægur. Langtímaáhrif áfengisneyslu á þessum viðkvæma aldri getur haft áhrif á námsgetu, tilfinningalíf og aðra hæfni. Mestu skemmdirnar verða við mikla áfengisneyslu á stuttum tíma. Slíkt gerist t.d. í fyllerísdrykkju.
Oft hefur drykkja í för með sér varanlegan skaða sem kemur ekki síst fram í vitrænni skerðingu. Áfengisneysla ungmenna hefur neikvæð áhrif á námsgetu, skerðir dómgreindina – jafnvel til frambúðar. Rannsóknir hafa t.d. sýnt að unglingar sem neyta áfengis standa sig mun verr á ýmsum minnisprófum heldur en þeir sem drekka ekki. Mikil áfengisneysla ungs fólks hefur skaðleg áhrif á stöðvar fremst í framheilanum en þar leynist hæfni okkar til að hafa stjórn á skapi okkar, taka ákvarðanir og vega og meta aðstæður sem upp koma. Framheilinn er afgerandi í mótun persónuleikans og því skiptir afar miklu máli að hann fái að þroskast eðlilega.
Ungir ökumenn eru aldursins vegna með takmarkaðri heilastarfsemi en þeir sem eldri eru, sérstaklega í framheilanum á svæði sem hefur m.a. með vitrænar aðgerðir að gera. Það svæði stjórnar hegðun með tilvísun í dómgreind og forsjálni. Konur taka þennan þroska fyrr út en karlar og kann það að einhverju leiti að skýra þann mun sem er á slysatíðni kynjanna.

