Margir halda því fram að hægt sé að gera ýmislegt til að flýta fyrir að áfengi fari úr blóðinu. Nefnd hafa verið dæmi um að drekka kaffi, borða mat eða sofa. Líkamleg áreynsla hefur ekki áhrif á starfsemi lifrarinnar hvað varðar umbrot áfengis og því skiptir kyrrseta eða erfiðisvinna ekki máli í því sambandi. Staðreyndin er einfaldlega sú að lifrin sem losar líkamann við um 90% áfengisins vinnur alltaf á sama hraða hjá hverjum einstaklingi. Lifur gegnir lykilhlutverki í umbreytingu áfengis. Þar eru sérstök hvatakerfi sem nauðsynleg eru til að koma ferli af stað sem endar með niðurbroti alkóhóls í orku og óvirk niðurbrotsefni. Þessi kerfi ná aðeins að umbreyta tilteknu magni af áfengi á tilteknum tíma.

Þumalfingursreglan er sú að lifrin umbreytir sem nemur einum drykk á klukkustund. Einn drykkur er u.þ.b. 30 ml af 40% alkóhóli. Það magn alkóhóls sem innbyrt hefur verið og lifrin nær ekki að vinna úr hringsólar um líkamann þar til lifrin nær að vinna úr því.

Hversu hratt lifrin getur umbreytt áfengi er einstaklingsbundið, erfðir skipta þar máli en aðrir þættir svo sem kyn, þyngd og aldur skipta minna máli. Þessir þættir koma hinsvegar við sögu ásamt fleirum varðandi áhrif áfengis á heilann. Ef lifrin þarf stöðugt að taka á móti áfengi bregst hún þannig við að hún eykur framleiðslu efnahvata sem brjóta niður áfengi. Það getur hún einungis upp að ákveðnu marki og hafa verður í huga að á móti skerðist önnur mikilvæg starfsemi lifrarinnar. Umbreyting alkóhóls nýtur forgangs og önnur verkefni lifrarinnar sitja því á hakanum meðan verið er að vinna úr áfenginu.