Það eru sumir þeirrar skoðunar að eðlilegt sé að líta á áfengi eins og hverja aðra neysluvöru. Fyrir því sjónarmiði eru hugsanlega sögulegar ástæður, fjárhagslegir hagsmunir eða hreinlega að neysla áfengis og ýmsar venjur sem tengjast henni sé svo rótgróið í samfélaginu og huga fólks að því finnist óþægilegt, jafnvel óhugsandi, að hugsa um áfengi sem hættulegt. Tilfinningin fyrir skaðsemi áfengis hefur líklega dofnað með tímanum og rótgrónar áfengishefðir blindað okkur sýn þannig að við sjáum ekki alvarlegu hliðar áfengisneyslunnar.

Svo er til að fólk líti svo á að ávinningurinn (þeirra persónulegi ávinningur af neyslu sinni eða annarra) sé svo mikill að það gerir lítið úr tjóninu sem hún veldur, þrátt fyrir að upplýsingar um það séu vel þekktar. Þeir sem þannig hugsa eru þó í miklum minnihluta og framleiðsla, dreifing, sala, og neysla áfengis í okkar menningarheimi er í föstum skorðum og um hana gilda sérstök lög.